بیوگرافی: دیه‌گو ریورا (Diego Rivera)

دیه‌گو ریورا (زاده ۸ دسامبر ۱۸۸۶ در مکزیک Diego Rivera) نقاش و دیوارنگار نامی و یکی از هنرمندان بزرگ مکزیکی قرن بیستم بود.
استعداد او در سنین اولیه آشکار شد.
در سال ۱۸۹۷ هنگامی که او تنها ۱۰ سال داشت شروع به مطالعه هنر در آکادمی هنرهای زیبایی سن کارلوس در مکزیکوسیتی کرد. چندی بعد در طی برگزاری اولین نمایشگاه انفرادی خود موفق به دریافت بورس تحصیلی و برای تحصیل بیشتر عازم سفر به اروپا و در آنجا با پابلو پیکاسو آشنا شد .
ریورا یکی از سه پایه‌گذاران اصلی جنبش ”نقاشی دیواری” در مکزیک است که یکی از جریان های مهم هنری نیمه اول سده بیستم به شمار میرود.
در طی این جنبش سبک و موضوع هنری دیه‌گو تغییر و شروع به کارهایی کرد که زندگی طبقه کارگر و نابرابری اقتصادی را در کشورش منعکس میکرد.
هنرمندان بسیاری با همراهی مردم در جهت مبارزات انقلابی و طبقاتی کوشیدند، اما سندیکا(سازمان صنفی کارگران و دیگر زحمت کشان)ی سه نفره سیکه اروس، اروسکو و ریورا درخشان‌ ترین فعالیت‌ها در این زمینه را انجام داد.
او همچنین در طی اعتراضاتی که به دانشگاه های هنر برای اخراج هنرجوها کرده بود، از محل تحصیل خود اخراج شد.
هنر ریورا آمیخته ای از کوبیسم(مانند آثار پابلو پیکاسو_سالوادور دالی) و اکسپرسیونیسم(مانند آثار ادوارد مونک) است و او را یکی از مبدعین سبک کوبیسم میدانند.
او معتقد بود انسان بدون آموزش نمی تواند آثار هنری را درک کند، حتی ممکن است در غیر این صورت برایش مضر و زیان آور باشد.
همچنین معتقد بود برای لذت بردن عامه مردم از مشاهده آثار هنری، لازم است هنرمندان در کنار بکارگیری روش های فنی هنر نو، تا جایی که مقدور است اثر را ساده نمایند تا در نگاه نخست، تأثیر لازم را بروی بیننده بگذارد.
به عقیده او ”اهداف والای هنری” برای هنرمند مردمی در درجهٔ دوم اهمیت‌اند. هدف اصلی هنرمندان، خدمت به زحمتکشان و ستمدیدگان است.
به عقیده ریورا — همانطور که در منشور هنری خود قید کرده‌ — تا وقتی توده‌های مردم در فقر و گرسنگی به سر می‌برند، هنرمند حق ندارد تنها به اهداف هنری بیندیشد; همانطور که گاه در متن نقاشی های وی جمله هایی نظیر:« به ما تهمت میزنند و تحقیرمان میکنند، زیرا ما مردم عادی هستیم;» دیده میشود.
ریورا در طول حیات خود چندین بار ازدواج کرد که یکی از همسران وی ”فریدا کالو”، بانوی شهیر هنر در آمریکای لاتین بود.
او نهایت در سال ۱۹۵۷ پس از یک دوره درمان برای سرطان، بر اثر نارسایی قلبی درگذشت.
خانه دوران کودکی دیه‌گو به موزه تبدیل شده و قسمت هایی از زندگی او در فیلم”Cradle will rock” در سال ۱۹۹۰ و ”Frida” در سال ۲۰۰۲ به نمایش درآمده است.
تعدادی عکس از یکی از اثرهای این هنر مند را در ادامه میتوانید مشاهده کنید:

 

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *