هیفاء؛ فاتح دیوارهای صنعا

*گفت‌وگوی “شهروند” با گرافیتی‌کار یمنی که آرزویش صلح است

امیر‌هاتفی نیا- مروارید نارنجی‌ها| رساندن پیام صلح به جهان یکی از محورهای هیپ‌هاپ است. اهالی این فرهنگ بخش مهمی از فعالیت خود را به نفی خشونت اختصاص می‌دهند و برای تحقق جهانی عاری از جنگ گام برمی‌دارند. «هیفا سبیع» یکی از همین افراد است که در یمن زندگی می‌کند. این گرافیتی‌کار شناخته‌شده بر دیوارهای صنعا به جنگ «نه» می‌گوید و در ستایش صلح کار می‌زند. هیفا ٢٧ساله است و در دانشگاه صنعا حسابداری خوانده. کارهای او این‌روزها طرفداران زیادی پیدا کرده. هیفا در ادامه با «شهروند» همراه شده و از گرافیتی، جنگ، یمن و آرزوی صلح گفته.

 

  • گفت‌وگو را با کار و زندگی‌ات شروع کنیم؛ در چه خانواده‌ای بزرگ شدی؟
    خانواده فوق‌العاده‌ای دارم. واقعا خوش‌شانس بودم که در چنین خانواده‌ای بزرگ شدم. خانواده من به بچه‌هایشان اعتمادبه‌نفس می‌دهند و آنها را تشویق می‌کنند.
  • چه مدت است که به‌عنوان گرافیتی‌کار فعالیت می‌کنی؟
    ٧ سال.
  • نخستین برخوردت با گرافیتی به چه زمانی برمی‌گردد؟
    سال ٢٠١٢.
  • علاقه‌ات به گرافیتی از کجا آمد؟
    بعد از نخستین گرافیتی که دیدم.
  • «گرافیتی» از نظر تو چه تعریفی دارد؟
    طرح‌هایی که به دیوار زیبایی می‌بخشد.
  • وقتی گرافیتی را شروع کردی، خانواده‌ات چه واکنشی نشان دادند؟
    خیلی تشویقم کردند؛ هم برای شروع کار و هم برای ادامه کار. آنها به من انگیزه زیادی دادند.
  • موقع اجرای کار روی دیوار بازخورد خاصی از مردم گرفتی؟
    بله. بعضی‌ها می‌گفتند که کارهای تو را دوست داریم و ان‌شاءالله خدا تو را حفظ کند. بعضی‌ها هم می‌گفتند که چرا دیوارها را خط‌خطی و با نقاشی‌هایت کثیف‌شان می‌کنی؛ آنها حرف‌های بدی به من می‌زدند.
  • چند گرافیتی‌کار در یمن فعالیت دارند؟
    دقیقا نمی‌دانم، اما می‌دانم که درحال فعالیت‌اند.
  • وضعیت گرافیتی در کشور تو چطور است؟
    به گوش خیلی از مردم می‌رسد و این خوشحال‌کننده است.
  • گرافیتی در یمن غیرقانونی است؟
    شاید نتوانیم بگوییم «غیرقانونی»، البته برخی‌ها برای اجرای کار مجوز دریافت می‌کنند.
  • کارها را از روی دیوار پاک می‌کنند؟
    اگر کسی بخواهد این کار را انجام دهد، کارِ یکی از گروه‌هاست.
  • به کارهای کدام گرافیتی‌کار علاقه داری؟
    بنکسی.
  • الگو؟
    من انواع هنرهای خیابانی را دوست دارم، پس همه گرافیتی‌کارها را هم دوست دارم.
  • برای گرافیتی و اجرای کار چقدر هزینه می‌کنی؟
    برای هر کار، ۵٠ تا ١٠٠ دلار.
  • چه سبکی از گرافیتی را دوست داری؟
    هر سبکی برای خودش یک پیامی را می‌رساند.
  • فقط روی دیوار کار می‌کنی؟
    نه. روی کاغذ و بوم هم نقاشی می‌کنم.
  • وضعیت هنرمندان زن در یمن به چه شکل است؟
    آنها در خانه یا در مراکز هنری فعالیت می‌کنند. فضای شهر اجازه فعالیت بیشتر از این را به آنها نمی‌دهد.
  • زنان در یمن چقدر می‌توانند آزادانه فعالیت کنند؟
    چون در خانه یا مراکز هنری فعالیت می‌کنند، آزادند و کسی با هنرشان کاری ندارد.
  • محبوب‌ترین کاری که اجرا کردی از نظر خودت؟
    اول «گرافیتی روز جهانی زن» و دوم هم «فقط یک‌پا».
  • و از نظر مردم؟
    «فقط یک پا».
  • درباره کمپین «قربانیان خاموش» صحبت کنیم؛ ماجرایش چیست؟
    این کمپین درباره اذیت و آزار زنان و بچه‌ها در جنگ است.
  • تو ایجادش کردی؟
    بله.
  • با چه هدفی؟
    برای آگاهی مردم و جامعه از آزار و اذیت زنان و کودکان در جنگ.
  • محور اصلی کارهای تو را «حمایت از قربانیان جنگ» و «ستایش صلح» بدانیم؟
    هر دو مهم‌اند و در کارهایم به آنها می‌پردازم.
  • اگر بخواهی وضع قبل از جنگ در یمن را با وضع فعلی یمن در یک جمله مقایسه کنی…
    یمن اصلا برای زندگی مناسب نیست.
  • الان چه روزگاری دارد؟
    وضعیت بد است و زندگی ناامن.
  • مردم چه نیازهای ضروری دارند؟
    صلح، غذا، دارو، تحصیلات، علم و امید؛ همه اینها کلیات و واجبات زندگی‌اند و مردم یمن از آنها محروم.
  • گرافیتی در این میان چه وظیفه‌ای دارد؟
    وظیفه دارد به جامعه جهانی این پیام را برساند که مردم به کمک نیاز دارند و سیاستمدارها را راضی به صلح کند.
  • گرافیتی‌کار در این میان چقدر می‌تواند تاثیرگذار باشد؟
    از طریق کار و هنر صادقانه‌ای که ارایه می‌دهد، می‌تواند به درون قلب‌ها نفوذ کند.
  • از گرافیتی‌کارهای ایران کسی را می‌شناسی؟
    الون، آیسی‌سوت، بلک‌هند و مهدی قدیانلو.
  • چندکلمه می‌گویم هر چیزی به ذهنت آمد بگو.
    گرافیتی؟

    اشتیاق.
    یمن؟
    وطن.
    صنعا؟
    خانه کوچک.
    شادی؟
    زندگی.
    تفنگ؟
    بدترین ساخته انسان.
    صلح؟
    سکوت.

    منبع: روزنامه ی شهروند

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *