مقاله: نقد و بررسی هتل بنکسی در اسرائیل

صحبت در مورد بنکسی هم آسان است و هم سخت، آسان از این جهت که وقتی او اثر جدیدی خلق می کند و یا از پروژه ی هنری خاصی پرده برداری می کند توجه تمامی رسانه ها کوچک و بزرگ دنیا به خودش اختصاص می دهد، برای همین ما معمولا در مورد بنکسی نمی نویسیم چرا که مخاطب ما اندازه کافی بنکسی را می شناسد و اخبار مربوط به او (اگر خفه مان نکند) حتما به گوش همه ما می رسد. از طرفی نوشتن در مورد بنکسی سخت است چرا یک رسانه تخصصی در زمینه گرافیتی باید بگونه ای در مورد بنکسی بنویسد که دیگر رسانه های خبری در موردش نگفته باشند.

نوشته زیر در مورد احداث هتل بنکسی در اسرائیل است، که سعی کرده ایم این پروژه جنجال برانگیز هنری را از تمامی زوایا مورد بررسی قرار دهیم:

شیوا شمرانی – در این مقاله سعی خواهیم  داشت تا هتل محصور شده با دیوار که توسط هنرمند مشهور عرصه ی گرافیتی بنکسی حدود دو سال پیش در شهر بیت لحم واقع در کرانه ی باختری رود اردن و درست نزدیک دیوار چند صد کیلومتری بین بخش اشغالی و بخش آزاد فلسطین طراحی وافتتاح شده است را مورد بررسی قرار داده و دیدگاه های مختلف موجود در رابطه با این هتل را مطرح نموده تا به برآیند هنری سیاسی و اجتماعی صحیحی از یکی از آخرین حرکت های جنجال بر انگیز بنکسی هنرمند انگلیسی دست پیدا کنیم .

 

حدود دو سال پیش در ماه مارس ۲۰۱۷ بنکسی هتل خود را در شهر بیت لحم واقع در کرانه ی باختری رود اردن جایی که فاصله ی بسیار کمی با دیوار امنیتی هفتصد کیلومتری که حدود ۱۵ سال پیش به علت بالا گرفتن درگیری ها در این منطقه توسط اسرائیلی ها ساخته شد افتتاح کرد.دیواری که بنابر قوانین بین المللی ماهیت غیرقانونی دارد.

 

The walled off

بدترین منظره در کل دنیا

ویژگی های خاص این هتل:

این هتل که در تبلیغات ، خودش را با تیتر «هتلی با بدترین منظره در کل دنیا» معرفی می کرد تا مدتی سرفصل تمام اخبارِ سایت ها و رسانه های معروف شده بود، (که کنایه ایی به تبلیغات هتل های معروف دنیا دارد که در آگهی های خود با اشاره به منظره ایی که از پنجره های هتل قابل مشاهده است آن را به عنوان یک مزیت برای هتل خود مطرح می کنند.) اما پنجره های هتل بنکسی، رو به یک دیوار غیرقانونی بتنی  بلند وطولانی باز می شود، که پر از جملات، نقاشی ها و استنسیل های سیاسی می باشد . سرتاسر این هتل که به گفته ی بنکسی یک هتل هنری، گالری و موزه می باشد، پوشیده از آثار هنری و المان های مختلف سیاسی و اجتماعی است. هیچکدام از جزییات این هتل بصورت اتفاقی انتخاب نشده است و حتی کتاب های موجود در کتابخانه ی هتل با شکل خاصی و هدفمندی انتخاب شده اند. بنکسی و تیم همراهش حدود ۱۴ ماه برای طراحی و پردازش این هتل که سه طبقه و ۹ اتاق خواب دارد وقت صرف کرده اند. به گفته ی بنکسی این هتل یک داروی ضد تعصب سه طبقه به همراه جای پارک محدود می باشد!

 

او از تمام مردم دنیا و همین طور طرفین این منازعه برای بازدید و اقامت در این هتل دعوت کرده است. این هتل دارای یک سوئیت مجلل نیز می باشد و هزینه ی اقامت در اطاق های این هتل از شبی ۳۰ دلار تا ۹۶۴ دلار متغییر است. گفتنی است که هر یک از اتاق های این هتل تنها ۲۵ دقیقه در روز از نور مستقیم آفتاب برخوردار هستند. اشخاصی که می خواهند در هتل اقامت داشته باشند باید هزار دلار را به عنوان ضمانت گرو بزارند چون آثار زیادی از بنکسی در هتل وجود دارد.علاوه بر این اگر تمایل به اقامت در این هتل را نداشته باشید می توانید از قسمت گالری و موزه ی هتل و همینطور پیانو بار هتل به عنوان یک توریست دیدن کنید.تمام اتاق های این هتل با اثار هنری بنکسی و سایر هنرمندان پوشیده شده است.در یکی از اتاق ها یک سرباز اسراییلی و یک مجاهد فلسطینی بالشت هایی دردستان خود دارند و در حال بازی هستند و زمینه ی نقاشی پر از پر است.

(نمونه هایی از بقیه نقاشی های اتاق ها)

در بخش گالری هتل آثار هنرمندان فلسطینی با قیمت های خیلی خوب به فروش می رسد. به طور متوسط روزانه ۷۰۰ نفر از این هتل دیدن می کنند که ۲۰۰ نفر آن ها فلسطینی هستند. بنکسی تلاش کرده است تا حد زیادی تمام دغدغه های اجتماعی سیاسی خود را در این هتل به نمایش بگذارد. از لابی این هتل میشود به راحتی دیوار امنیتی را دید که افرادی روی آن در حال تگ زدن ونقاشی می باشند. تمام پرسنل هتل فلسطینی هستند و به نقل از سایت هتل منافع حاصل از این کار به هیچ وجه متعلق به بنکسی نخواهد بود و فقط در جهت گسترش هتل و کسب و کار مردم محلی صرف خواهد شد به این دلیل که از زمان  ساخت دیوار تا به حال اقتصاد مردم این ناحیه به شدت آسیب دیده است و مردم برای رفع نیاز های خود به شدت وابسته به کمک های بین المللی هستند.

ضمناََ در سایت هتل به بازدید کنندگان اطمینان داده شده است که آن ها در امینت کامل خواهند بود. بنکسی حدود ده سال پیش چند گرافیتی مهم در محدوده ی بیت لحم و در خرابه های کرانه ی باختری داشته است و این یعنی هنرمند معروف انگلیسی سابقا با این محیط و مشکلات آن آشنایی داشته است.

 

بررسی دیدگاه ها و واکنش های مختلف به این هتل:

بنکسی معتقد است که این دیوار فلسطین را به بزرگترین زندان باز دنیا تبدیل کرده است و مردم دنیا باید اهمیت ویژه ای برای آن قایل شوند. با وجود آن که هتل او در منطقه ی تحت کنترل و امر اسراییلی ها قرار دارد بنکسی هنوز به طور رسمی به یک ضد اسراییل تبدیل نشده است به طوری که با این رژیم دچار مشکل جدی شده باشد ( متفاوت با ضد صهیونیست) و این شبهات زیادی را نسبت به بنکسی ایجاد می کند که واکنش های ضد ونقیض زیادی را به دنبال داشته است. سایت های خبری هر کدام با توجه به گرایش سیاسی و اخلاقی خود جنبه های مختلفی از این کار را پوشش داده اند که بازتاب عقاید مثبت و منفی موجود نسبت به این پروژه است . نکته ی جالب توجه رسانه های معتبر آمریکایی علی الخصوص نیویورک تایمز هستند که فقط جنبه های مثبت این ماجرا را پوشش داده اند و سوال اینجاست که چرا یک رسانه ی آمریکایی فقط نظرات مثبت را راجع به این اثر را پوشش می دهد. به نقل از نیویورک تایمز “مایکل مک لالین” فیلم ساز آمریکایی که پیش تر در حال ساخت یک مستند در کمپ پناهندگان نزدیک به این هتل بود عقیده دارد که این هتل اثری بی نهایت ماندگار و حتی قوی تر از یک اسلحه دارد و حرکت بسیار خلاقانه ایی محسوب می شود.

به نقل از یورونیوز “ورا بابون” شهرداربیت لحم می گوید : «این هتل افزوده ایی بسیار چشمگیر به هویت بیت لحم به عنوان شهری توریستی است. وجود نقاشی های دیواری بنکسی دلیل بر وجود یک پیام سیاسی قابل توجه است و در همین حال این هتل دارای ارزش هنری نیز می باشد.»

اولین مورد که باعث ایجاد سوالات فراوان در ذهن مخاطبان شده این است که بنکسی چگونه و با داشتن چه ارتباطاتی و تحت چه اجازه ایی توانسته است مکان این هتل را که در منطقه ی تحت کنترل رژیم صهیونیستی است باسازی و تبدیل به مکان فعلی کند؟ آن هم در منطقه ایی که فقط یک و نیم درصد از ساختمان ها اجازه ی ساخت وساز پیدا می کنند.بنکسی چه لابی بخصوصی با این رژیم یا هر سیستم دیگری را دارد؟ اگر اهداف هنری و اخلاقی بنکسی همان هایی است که بنکسی اذعان دارد پس چگونه رژیم جلوی فعالیت بنکسی را نمی گیرد؟ شایعاتی نیز وجود دارد که افرادی که در هتل کار می کنند بیش تر از سایر هتل ها حقوق میگیرند.

وکیل فلسطینی “امجد الغیاسی” که یک فعال سیاسی می باشد می گوید: «این حرکت بنکسی در ظاهر یک حرکت صلح جویانه ی بسیار زیبا می باشد که تلاش دارد تا با دور هم جمع کردن فلسطینی ها و اسراییلی ها موضوع صلح  را مطرح کند اما به چه قیمتی؟ بنکسی قصد دارد بگوید اسراییلی ها همانند فلسطینی ها خواهان صلح هستند و فقط عده ی کمی خواهان ادامه ی این جنگ و منزاعه ی چندین ساله هستند . در حالی که این موضوع حقیقت ندارد. این اشخاص نماینده ی همان افرادی هستند که زیر پرچم غیرقانونی آن کشور رشد و تحصیل می کنند و مرز های غیرقانونی این رژیم را گسترش می دهند.این یک ایده ی کاملا پیش پاافتاده است که عده ایی اسراییلی به آن هتل بیایند و در آنجا آبجو و قهوه بخورند از فروشگاه رنگ بیرون آن اسپری و استنسیل های آماده بخرند و چیزهایی را به نشانه ی اعتراض روی دیوار بنویسند و با این کار احساس کنند کمکی در جهت ایجاد صلح کرده اند.معتقد هستم که بنکسی با زیبا کردن این دیوار قصد نرمالیزه کردن آن را دارد.»

دلخوری فلسطینیان دلایل بسیاری دارد. نامعلوم بودن درآمد حاصل از هتل، مبهم بودن اهداف ایجاد هتل و اینکه حرکت های آوانگاردی از این دست به هیچ وجه تاثیری در شرایط مردم این کشور ندارد زیرا رژیم کماکان به فعالیت های خود ادامه می دهد و هیچ حقی برای این مردم قائل نمی باشد. این کار تنها باعث می شود مردم از سرتاسر دنیا به این منطقه بیایند این دیوار و بدبختی مردم آن را تماشاکنند و بعد از نوشتن چند جمله و گرفتن چند عکس به خانه هایشان برگردند.شاید تنها بعد مثبت این کار رفت و امد توریست ها و به تبع آن ایجاد کسب و کار کوچکی برای مردم این ناحیه باشد که به خودی خود برای مردم  شهر تراژیک است یعنی پول در آوردن از بدبختی و رنج تمام نشدنی این ملت.

بررسی دیدگاه های مختلف نشان می دهند که عده ای معتقد هستند که با توجه به سابقه ی هنری بنکسی و ذهن و قلب صلح جویانه ی او نیت این هنرمند از این پروژه بدون شک تلاش برای برقراری صلح و جلب کردن توجه بیشتر به موضوع فلسطین و چالش های آن می باشد. از طرفی مخالفان هتل بنکسی معتقدند که این کار بنکسی تنها وجود دیوار را معمولی و ماهیت ظلم را عادی می نماید.به هر حال این پروژه با نقد های فراوانی رو به رو شده که اکثر نقد های منفی از جانب فلسطینیان می باشد که  از هر برنامه ایی برای نجات نا امید هستند. آن ها معتقدند برای حل مشکلات نیازی نیست که اسراییلی ها به این طرف دیوار بیایند زیرا آن ها هرگز موافق صلح نبوده اند و تمام مذاکرات در جهت رسیدن به منافع خودشان بوده است.

به هر حال همیشه بخش زیادی از جذابیت یک اثر هنری مربوط به ایهامی است که برای مخاطب خود ایجاد می کند.

 

 

 

 

 

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *