مقاله: چطور شروع کنیم؟

رضا ریوتر (مجنون) – سوالات متعدد دوستان علاقه مند به گرافیتی دلیل نگارش این مطلب است که امیدواریم مفید باشد و مورد توجه قرار بگیرد.
در تعریف گرافیتی می گویند دیوارنوشته هایی که با انگیزه شخصی و غیر مالی روی دیوار های شهر نقش می بندد، بنابراین هر دیوارنوشته ای که با این دو فاکتور یعنی شخصی بودن و با هدفی غیر از پول خلق شده باشد را میتوان فارغ از هنر بودن و یا نبودنش گرافیتی دانست. اما چطور در این زمینه می توان هنرمندانه جولان داد؟ چطور خلاق بود و چطور می توان در جامعه گرافیتی کار ها اصطلاحا بالا آمد؟
قبل از شروع باید به این نکته توجه داشته باشید که این مطلب حاصل تجربیات شخصیِ بنده است و ممکن است افراد دیگری راه های متفاوتی را پیشنهاد بدهند و ممکن است برای همه دوستان کار آمد نباشد و اینکه مطلب پیش رو با محوریت stylewriting یا گرافیتی نوشتاری، گرد آوری شده است.

گام اول: دانش و آگاهی
اولین و مهم ترین گام پیدا کردن درک درستی از این مسیر است، اینکه گرافیتی واقعا چی هست؟ و من چرا می خواهم گرافیتی کار کنم و هدفم از اینکار چه هست؟آیا از خطرات آن مطلع هستم؟برای این سوالات باید پاسخ شفاف و جدی برای خودتان پیدا کنید که برای رسیدن به این درک و شناخت، مطالعه کتاب و مقالات در مورد گرافیتی و دیدن مستند های آن و در صورت امکان صحبت با افراد باتجربه در این زمینه تنها راه حل های موجود است.

گام دوم: شناخت سبک ها
گام دوم شناخت سبک های مختلف در گرافیتی است، وقتی سبک های مختلف را ببینید و بشناسید باتوجه به استعداد و ظرفیت های خودتان بهتر می توانید تصمیم بگیرید که می خواهید در کدام زمینه و در کدام سبک از گرافیتی فعالیت کنید.
به طور کلی اگر گرافیتی را به دو دسته نوشتاری و شکلی (برپایه تصویر و شکل) تقسیم کنیم مهم است که بدانید شما میخواهید رایتر شوید(یعنی کسی که با نوشته و حروف گرافیتی کار می کند) و یا می خواهید استنسیل کار کنید! ممکن است علاقه و استعداد شما توی سبک پوستر زنی باشد و یا بیشتر علاقه به نصب استیکر در شهر داشته باشید و یا هر سبک دیگری را انتخاب کنید، شاید اصلا بعد از شناخت همه سبک های موجود در گرافیتی ترجیح بدهید که سبک منحصر بفرد خودتان را به خیابان بیاورید، چرا که گرافیتی محدود به سبک نیست و همیشه برای همه ایده های خلاقانه خیابان بهترین مکان بوده است.

گام سوم: انتخاب سبک،آنالیز حروف، تمرین و تمرین و تمرین …
خب بعد از دو گام قبلی که البته یک شب حاصل نخواهد شد حالا شما بعد از چندین ماه مطالعه تکلیفتان با خودتان و راهی که با فکر و آگاهی و نه از سر جو زدگی و شور نوجوانی انتخاب کرده اید ، روشن است. حالا بهتر متوجه می شوید عمل گرافیتی در غالب حرفه ای آن ، اگرهنرمندانه و هوشمندانه خلق شود تاثیر گذار است.
تاکید من روی این هنر و هنرمندانه بودن برای این است که دوستان علاقه مند که تازه می خواهند وارد گرافیتی بشوند اکثرا انگار که گرافیتی را خیلی دست کم می گیرند، یک تیکه کاغذ را رو به روی خودشان می گذرند و در نهایت ده دقیقه(در خوشبینانه ترین حالت نیم ساعت) وقت صرف می کنند تا یک گرافیتی خلق کنند! می خواهم بگویم که این کار در واقع مسخره کردن و توهین به گرافیتی است، همه آنهایی که حرفه ای این کار را انجام میدهند بعد از سالها تجربه، هنوز ساعت ها تمرین می کنند، ساعت ها وقت صرفه کشیدن یک اسکچ از طرح اولیه خودشان می کنند! در حقیقت هنر در میان این صبر و حوصله به خرج دادن هاست که شکل می گیرد، در میان این تلاش ها و نا امید نشدن ها…
بعد از این که تصمیم گرفتید که چه سبکی را کار کنید، بهترین های آن سبک را چه داخلی و چه خارجی پیدا کنید و کارهایش را خیلی جدی دنبال کنید، اگر تصمیم گرفتید که رایتر شوید بهترین تمرین برای شما کشیدن اثار گرافیتی رایترهای بزرگ روی کاغذ است، اینکار را مرتبا انجام بدهید هرروز تمرین کنید از این کپی کردن ها نترسید قرار نیست آن را به اسم خودتان منتشر کنید، آنها فقط برای این است که آنالیز حروف را بهتر متوجه بشوید و راز آن ریز کاری های جادویی کار، که در نگاه اول به چشم نمی آید، اما خیلی تاثیر گذار است در این تمرین ها برملا خواهد شد! به طور موازی مطالعه و تمرین روی سبک های خوشنویسی را در برنامه تمرین خودتان قرار بدهید از خط کوفی گرفته تا دیوانی، نسخ و ثلث و نستعلیق و معلی، همه را ببینید و تمرین کنید شاید ابتدا از نظرتان بیهوده بیاید ولی در این تمرین ها بیشتر با قابلیت طراحی حروف آشنا خواهید شد، در کنار خوشنویسی تمرین تگ(tag) زدن یا امضا زنی را فراموش نکنید تگ بی نهایت مهم است اگر بتوانید خوب تگ بزنید حتما پیس(piece) یا اثر خوبی نیز خلق خواهید کرد! البته اینها زمانی مفیده فایده خواهد بود که شما با صبر و حوصله و دقت این کار را انجام بدهید وگرنه همه چیز برای شما عذاب آور و در نهایت بی نتیجه خواهد بود.
اگر سبک دیگری جز stylewriting را انتخاب کردید باز هم راه برای تمرین کردن و پیشرفت کردن به نحوه دیگری باز خواهد بود، تمرکز اصلی را روی دیدن اثار قوی از سبک مورد علاقه خودتان بگذارید.

گام چهارم: انتخاب لقب یا nickname
بعد از این که مدتی روی طراحی، مطالعه و آنالیز حروف وقت گذاشتید(توجه داشته باشید که این تمرین ها مربوط به یک بازده زمانی کوتاه یا موقت نیست و تا همیشه ادامه دار است) حالا می توانید برای خودتان نام یا لقبی در نظر بگیرید در انتخاب این نام پیشنهاد من این است که به این نکات توجه داشته باشید : اول اینکه باید با آن نام یا لقب ارتباط برقرار کنید و آن را دوس داشته باشید. دوم این که بهتر است نام انتخابی شما ظرفیت طراحی مناسب را داشته باشد، یعنی از حروفی تشکیل شده باشد که نگارش آن برای شما راحت تر باشد و بطور کلی دست شما برای طراحی آن باز باشد!
بعد از انتخاب نام مناسب حالا روی طراحی حروف آن nicknameی که انتخاب کرده اید تمرکز کنید، پیشنهاد می کنم که ابتدا روی تگ یا امضای نام خود تمرکز کنید و وقتی توانستید تگ مناسبی طراحی کنید، خلق پیس یا اثر برای شما راحت تر خواهد بود، ساعت ها، روزها و ماه ها وقت صرف طراحی آن لقب بکنید!بدون هیچ اغراقی باید بگویم مدت زمانی که شما وقت صرف طراحی پیس نام خودتان روی کاغذ می کنید تا خلق اولین اثر روی دیوار حدود یک سال و یا شاید بیشتر از آن طول می کشد، پس عجله ای برای آمدن به خیابان نداشته باشید.
یک شروع خوب اما حساب شده بهتر از یک شروع بد و شتاب زده است!

گام پنجم: استایل و رنگ!
روزانه تمرین کردید، اوایل کار با کپی شروع شد، بعد توانستید خودتان حروف را طراحی کنید، شاید حروفتان در ابتدا تحت تاثیر گرافیتی ارتیست های باشد که مورد علاقه شما بودند، مهم نیست رفته رفته با تمرین و طراحی مداوم، خودتان و استایلتان را پیدا خواهید کرد، استایل در واقع شخصیت کار شماست و در حقیقت یک استایل خوب زمانی ایجاد می شود که در درجه اول از زیبای بصری قوی برخوردار باشد و در درجه دوم اینکه هرکسی کار شما را روی دیوار ببیند حتی بدون دیدن تگ شما پایین اثر متوجه بشود خالق اثر کیست. از نظر من استایل مشخصه ای است که خود به خود در کار شما شکل خواهد گرفت اگر زیاد تمرین کنید، سعی نکنید سریع و زود به یک استایل ثابت برسید که کار شما دچار “تکراری شدن” خواهد شد.
برخی معتقد هستند که رنگ ها هم بخشی از استایل را تشکیل می دهند، در واقع رنگ و افکت های رنگی به قدری بر کار تاثیر می گذارند که یک کار معمولی با رنگ خوب و افکت قوی کاملا ضعف های شما را خواهد پوشاند و یک کار قوی با رنگ بد نتیجه کاملا عکسی خواهد داشت!
اما برخی دیگر معتقد اند که استایل قوی توی کارهای بدون رنگ مشخص تر است و کار با استایل قوی نیازی به افکت های رنگی خاصی ندارد و با یک رنگ بندی ساده هم تاثیر خود را می گذارد. اما هرچه که باشد شیوه رنگ آمیزی شما بخشی از سبک کار شما می شود و این بخش بسیار مهمی از کار شماست، پس آن را باید حسابی جدی بگیرید.
در این کار باید چرخه رنگ را بدانید چرا که رنگ شناسی و ترکیب رنگ خودش یک علم هست، چرخه رنگ ها، رنگ های اصلی،رنگ های سرد و گرم، مسئله ی هارمونی رنگ ها، رنگ های فعال و غیر فعال و غیره (برای اطلاعات بیشتری از این موضوع بسیار سایت های فارسی زبان هستند که می توانید از آنها استفاده کنید) مواردی است که باید یک گرافیتی کار آن را به خوبی بداند و از آن بهره بگیرد.

گام ششم: خلق اولین اثر روی دیوار
حالا همه چیز برای آنکه قدرت خودتان را به همه نشان بدهید آماده شده، خیابان منتظر است تا گرافیتی کار جدیدی را در خود ببیند، بعد از شاید بیشتر از یک سال تلاش سخت، حالا شما روی کاغذ به حدی قوی شده اید که پا به خیابان بگذارید و کارتان را در معرض دید عموم…

اما بهتر است این را بدانید که کار روی دیوار یک دنیای کاملا متفاوتیست نسبت به کار روی کاغذ و سختی های خاص خودش را دارد. اما هیچ وقت منتظر نباشید که مجله گرافیتی ، یا هر شخص و یا رسانه ی دیگری برای شما آموزش قرار دهد تا شما گرافیتی آرتیست شوید، خودتان باید دنبالش بروید. هرچند که معتقدم حتما آن کسی که قرار است هنرمند شود راهش را خودش پیدا می کند.

One thought on “مقاله: چطور شروع کنیم؟

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *